Zomerkamp 2007

Donderdag 19 juli

Normaal gesproken begint het kamp op vrijdag, maar Lischgroep zou de Lischgroep niet zijn al we het dit jaar niet anders zouden doen. Aangezien het ernaar uitzag dat de weergoden ons niet echt goed gezind zouden zijn komende vrijdag werd er besloten om vandaag maar vast rond te varen. Rond half twaalf was de ploeg compleet. Helaas troffen we een container aan die klaar stond om in de hens te worden gestoken en wij waren weer een jerrycan benzine armer. Ook sleutels voor het hek leken overbodig, aangezien iemand zo leuk was geweest de spijlen een stukje open te buigen. Na deze extra erbij gekomen problemen door te hebben geschoven naar piet zijn wij beginnen met het inladen van de vletten. Om 12:45 zat alles erin en konden we vertrekken. Tim, Sander en ikzelf bemande ieder een vlet Arnoud en Mikal waakte over de argo. Mikal dat dit echter al snel gezien en besloot ons bij de tweede sluis al weer in de steek te laten. Met zijn vieren voeren we moedig verder. Na de grote gebouwen van van Nelle gepasseerd te zijn begon de ellende. Het ene na het andere veel te grote wachtschip achtervolgende ons. Stormrondjes en de kade waren onze redding. Eindelijk hadden we de tijd bereikt. Daar kwamen we tot de ontdekking dat we een record hadden gevestigd. We waren begonnen piet was ook weer gearriveerd en heeft geholpen met het hijsen v/d vletten en het naar beneden brengen van het vletmateriaal. Op dit onderdeel ga ik verder niet in, want was hierbij allemaal gezegd is is niet voor herhaling vatbaar. Nadat alles klaar was hebben we nog even rustig wat gedronken. Toen kwamen de gedachtes bij ons op dat we twee weken op dit schip moesten gaan overleven. Bij deze gedachte besloten we dat het nu toch echt tijd werd om naar huis te gaan en te genieten van de laatste uren met een comfortabel toilet, een heerlijke douche en een lekker bedje.
Maaike

Vrijdag 20 juli

JAWEL! Vandaag gaat het kamp dan echt beginnen. Als eerste wil ik nog even de mensen bedanken die gisteren de vletten hebben rond gevaren. Mijn kamp begon 's ochtens al, Ik moest nog even mijn tas gaan inpakken, en nee dat is niet zo gedaan. Nadat ik eindelijk mijn tas had ingepakt kon ik in de stromende regen naar mijn auto lopen. Dit is echt een hele opgave. Aangekomen in terbregge kwamen we er toch achter dat vijf man in een bescheiden auto best krap is, maar goed naar de tijd, en ja hoor, de brug moest precies open toen wij er aan kwamen. Na het mooiste liedje van de top 40 te hebben geluisterd, mochten we weer verder. Aangekomen op de tijd gingen we snel het vletmateriaal naar boven brengen. Maar met uitzondering van Arnie, want die vond het nodig om eerst de licht vast te maken. Na we hiermee klaar waren werd er overlegd wie er eten ging halen uiteindelijk bleven Maaike en ik over. God zij dank kwam het eten vrij snel en natuurlijk had ik weer veeste veel op, maar het is zonde om de laatste patatjes te laten liggen, want daar krijg je twee uur later echt spijt van. Enkele minuten later kwam de eerste Argenent te voorschijn en die moest nog eten. Maar waarom zal je bellen zodat wij op hemmes konden wachten. Daarna druppelde de bagage met ouders naar binnen. We waren eindelijk klaar voor vertrek. Snel de ouders uitzwaaien en met gierende motoren weg varen. We hebben erg veel geluk met het weer en de sluizen. Goeie timing shippent!! Na het hijgen en puffen van het opblazen van de bedden, konden met de familie mug dit wordt een lange nacht.
Mark

Zaterdag 21 juli

Na een lange bijna slaaploze nacht van muggen vermoorden en een huilend spookje stil krijgen zijn we in Frankrijk aangekomen. De stralende zon probeert je de zware nacht te laten vergeten. Eenmaal opgestaan is het rustig wakker worden tijdens het varen. Toen we aan waren gekomen op het braasemermeer was het tijd voor het ontbijt. Na het ontbijt was het corvee aan de beurt en de vletten moesten van dek. Uiteraard is dit allemaal vlekkeloos verlopen.
Na dit zware wek was het tijd om een lekker verfrissende duik te nemen ( kwa temperatuur was dit te verfrissend). Toen iedereen weer droog en opgeward was gingen we lekker zeilen er stond lekker veel wind. De oefening man overboord met een willetje ging niet iedereen goed af. Terug aangekomen op de tijd was het avond eten al aan het pruttelen. Het avond eten werd goed naar binnen geslurpt en gesopt. Ja, we aten brood met soep en een tosti. Na het avond eten moest er weer corvee gedaan worden. Mark en Arnoud hebben Xander en Anne-karine afgezet in de jachthaven. In de tussentijd dat dit gebeurde is de rest gaan touw gooien dit lukte bij het ene beter als bij de andere. Toen Mark en Arnoud terug kwamen hebben hun ook nog hun kunsten laten zien, Na lang oefenen zijn we naar de kant gegaan om een spel te doen dat bleek niet zo\'n succes. Toen we terug gingen kwam er iemand naar ons toe met een verrekijker halverwege de terug weg kreeg Jurjen een ingeving dat er misschien iets bij zou zitten op de tijd aangekomen kwamen we er achter dat we terug moesten. Bij die mensen weer aangekomen konden ze ons vertellen waar we moesten zijn, dus wij zoeken maar vergeefs. Nu de vraag welk land next.
Jennifer

Zondag 22 juli

Toen we wakker werden gingen we eten. Met een ei erbij. Daarna gingen we jeu de boule.
Mark heeft gewonnen. We zitten nu in Duitsland. Het begon te regenen, we besloten om een spel buiten te doen waar je heel hard voor moest praten. Daarvoor heb ik vier bierdoppen gekregen. Het bleef slecht weer tot we een spel dingen doen waarbij je 4 ballen in een bak moest gooien. Toen gingen we zeilen. We waren net terug ik probeerde het achterlijntje vast te maken en toen viel ik in het water. Later was het avond eten klaar en konden we aan tafel. Toen ik het Donald duckie uit had gingen we drinken en slapen.
Mikal

Maandag 23 juli

Vandaag zijn er in sprake aangekomen maar daar ging wat aan vooraf. Gisteren zo rond half tien waren we klaar met stuurboord bakboord op de hele tijd. Toen zeiden Jennifer en Maaike dat de zeeverkenners naar bet moesten omdat we op dinsdag een dagtocht zouden gaan maken. Toen we net in onze slaapzakken lagen en Mikal al bijna aan het slapen was ging het alarm. De zeeverkenners gingen maar eens kijken wat er aan de hand was. Noud kreeg de schrik van zijn leven Ze hebben ons alleen achtergelaten op de tijd toen het alarm alweer ging en Maaike riep zwemvesten aan en de vletten in. Aan boord van de vletten werd ons uitgelegd wat er fout ging. Daarna moeste we ons aan gaan kleden voor de dropping. We kregen allemaal een blinddoek voor en Tim voer ons vlet. Na dat we gezellig zingend lang een jachthaven waren gegaan waren we op de dropplaats waar we drie kanten uitkonden. We zijn maar het open water opgegaan waardoor we een enorme omweg hadden gemaakt. Zo rond twaalven waren we terug en gingen we echt slapen zonder dat het alarm wed aangezet. S’ochtens rond tien uur stonden we op en gingen we ontbijten daarna (natuurlijk) corveeën en toen zijn Jennifer Arnoud en Chris boodschappen gaan doen. Toen ze daar van terug kwamen stonden de zeeverkenners op het punt om te gaan zeilen met een beetje hulp van Arnie en danser konden we toen vertrekken het ging heel goed. Toen we terug kwamen gingen we wentelteefjes eten. Tussen zes en half zeven gingen we avondeten we aten vandaag paella Op het moment dat ik dit schrijf verwachten we nood weer. Daarom ligt er een extra anker uit en zijn er ankerwachten ingesteld. O wacht op het laatste nippertje zijn de wachten niet doorgegaan. In ieder geval wens ik iedereen een goede nacht toe en morgen beter weer in Griekenland.
Jurjen

Dinsdag 24 juli

Vanochtend woei het een beetje. Alle mensen in het grote ruim hebben vannocht niet geslapen behalve Tim. Nu is de leiding, stam en complete wilde vaart aan het helpen op denk. Toen we uit het raampje keken ( Jurjen en ik) ontdekte we dat we gisteren de klauw wel losgeknoopt hadden maar vergeten waren om hem van de most af te halen( dit keer kreeg niet ik maar Jurjen de schrik van zijn leven). Na die grandioze ontdekking hebben we gegeten en daarna corvee gedaan. Het is nog steeds rot weer en je moet er wel heel erg aan zijn om hier op vakantie te willen!!!!! We kunnen dus niet we en er werd flink ge PSP’t en gezelschapstelletjes gedaan ik verveel me stierlijk en ven dus maar aan mijn journaal verder gegaan ( ik verveel me nog steeds) nou ja ….maar eens zien of de goden al wat verzinnen hebben om te doen. Het werd monopoly dat hebben we een poos gedaan. We hebben ook de tokokast geraadpleegd voor de nodige energie. Gelukkig waren de spelletjesgoden ons iets gunstiger gezin dan hun collega’s bij het weer. Het klaar gelukkig wel op. Jurjen maakte tijdens het monopoly nog een opmerking over dat het bijna windstil was maar dat pikte de wind weer niet en begon weer heel hard te blazen. Nu is iedereen op zijn/ haar PSP/ NDS aan het spelen of is aan het lezen. Dit hebben we maar lekker nog zo even gelaten tot we gingen eten op het menu stond broodje shoarma met salade en dubbel-vla toe. Daarna gingen we corvee doen en ben ik met dit kampjournaal verder gegaan. Dan is het nu tijd voor het weerbericht van Erwin Krol: Morgen is er kans op rukwinden veroorzaakt door voorbij razende argo’s en schoppende lischgroepers ook is er veel kans op zon omdat diezelfde lischgroepers ook weer het zonnetje in huis zijn als ze hun broodnodige inkopen gedaan hebben. Iedereen was boven dek met de vletten bezig. Daarna werd er in de mast geklommen. Ook werd Jurjen aan de schand-mast gezet (onder hevig verzet van hemzelf) toen hij een maal vastzat ging iedereen erbij staan ( ik probeerde hem nog los te krijgen maar vergeefs) en werd er een foto gemaakt( of meer) daarna werd er gekookt, gelezen en muziek geluisterd. Dit hebben we wel even volgehouden en toen heb ik eens zitten denken alweer een jaar voorbij morgen word ik 13. Nu snap ik ook eindelijk waar volwassenen het over hebben als ze klagen dat ze al zo oud worden…. Er werd nog even geklaverjast en daarna kamjournaal voorgelezen. Gaap morgen staan mijn verjaardag en passagieren op het programma. Daar verheug ik me echt heel erg op. Maar nu eerst: Tukken.
Noud

Woensdag 25 juli

Gisterochtend net iets na 12 uur hebben we heel kort Noud’s verjaardag gevierd, paar liedjes gezongen, cadeaus uitgedeeld en dan maar naar bed( voor mij ten minste). Deze ochtend ben ik voor een verrassing komen te staan: ik werd eens niet wakker gemaakt door het gedreun van Arnoud die moest pissen of van de kou. Na een heerlijk ontbijtje gehad te hebben, met melk met stukjes, thee met melk met stukjes en Jurjen die voor je zit te smakken gingen we ons nog even met monopoly vervelen waarbij ik helemaal ben ingemaakt door Noud en Mikal. Nu zijn we op weg naar oude weteringen, Nieuwe weteringen en roelofsardensveen richting nieuwe weteringen, halverwege kwamen we erachter dat Chris belazerd is en er in nieuwe weteringen geen zak te doen is en beter terug konden naar roelofsardensveen.
Roelofsardensveen bleek meer winkels te hebben dan verwacht en na een heerlijk zonnetje bij een terrasje een bezoek van klein spookje en groot spookje zochten we wat leuke winkels uit en vermaakten ons tot etenstijd: samen gepropt in een warm klein eetzaakje begon het wachten; gelukkig hadden we goed vermaak. Het orkest Casper.
We zijn nog wat wezen shoppen in de supermarkt en zijn terug gelopen maar daar was niks over te schrijven. Hopelijk was dit het laatste wat dit journaal van mij hoort.
Tim

Donderdag 26 juli

Het is ochtend, de vogeltjes fluiten de zonnestraaltjes dalen glimlachend op ons neer, mark ligt met zijn gft bak open in mijn richting, goedemorgen. Vol goede moed zwembroekje aan, om een verfrissende duik te nemen in het idyllische zwemparadijs boven aangekomen verandert het hierboven beschreven tafereel in een heuse hel als ik het temperatuurtje heb gevoeld, en dan heb ik het alleen nog maar over de wind, Het water durf ik nu al lang niet meer te voelen en met een vies, ronduit smerig gevoel vlucht ik de beerput weer in bah!
Mark is nu sjizzle wekken, en als die luiwammes ook z’n nest uit is gaan we maar eens eten en de vletten aan boord hijsen en onze chauffeur ophalen in de jachthaven, geen idee hoe die man eruit ziet, ik hoop dat hij ons vind door de stank te volgen. Toen we bij de jachthaven aankwamen stond de schipper er al en gelukkig herkende hij ons, Dus we hoefden niet te zoeken. Dan is er toch altijd de verleiding om aan wal te blijven en met gierende banden richting Rotterdam te vertrekken, Mark en ik hebben die verleiding moedig weerstaan en we gingen dus weer terug naar die stinkende, oncomfortabele roestbak. Vletjes aan boord ging vrij soepel, de rest niet, lege accu’s, lege lister, kortom gezeik.
Chris en Arnie namen het makkelijke en schone karwei op zich. Mark en ik gingen als ruige zeebonken aan de slag met de rode diesel. Dit ging uiteraard uitstekend... We vonden het zo lekker ruiken dat we ons er helemaal mee hebben ingesmeerd. Het is niet met woorden te beschrijven wat voor geweldig gevoel dit oplevert en dan de dankbaarheid van de menschen, daar doe je het toch allemaal voor. Nu weer een stukje varen richting hopelijk een beter plekje en dan kunnen we gurgen tenminste aan land gooien als we hem zat zijn.
Na ontelbare pogingen om te anderen gelukkig toch gelukt. Vletjes weer netjes van boord en op het punt de slechtste ruil van ons leven te maken Aad, de vriendelijke schipper voor ragnar een snotterend stuk nutteloos vet, FF plagen... We kunnen eindelijk naar de kant om ff de beentjes te strekken. Ragnar liet zich gelijk gelden door een lekker robbertje volleybal in te zetten. Nu zitten we weer op de tijd, zo maar eens gaan koken met de keer eindelijk ontdooid vlees.
Sander

Vrijdag 27 juli

Na de beslommeringen van krabbende ankers, brullende motoren, en hysterische mensen, werd er door personen die ik verder niet bij naam wil noemen omdat ik absoluut geen idee heb wiens lumineuze idee het was besloten om een ankerwacht in te stellen. Ik, een ontwikkelde stadse en normale jongen was nog nooit met dusdanige zee-kadetten-termonologie in aanraking gekomen, maar kon mij er wel een voorstelling van maken en ben er vrij zeker van dat de luisteraars/lezers van dit verhaal dat ook kunnen doen. Er werd dus gewaakt in de stuurhut door groepen van 2/3 personen om in de gaten te houden of het anker hield. Er is tot 7 uur gewaakt, daarna werd er nog wat geslapen door iedereen. Mijn dag begon rond tienen. Het licht scheen net iets te helder in mijn ogen wat er op de een of andere manier voor zorgde dat mijn normaal gesproken aantrekkelijke, delicate gezicht toch wat van de lelijke trekken vertoonde van de medepassagier Sander. Gelukkig verdween dit weer snel na nolly’s goede voorbeeld te volgen en Damen met Jurjen en Mikal een bad te nemen, erg gezellig. Noud wilde eerst ook meegaan maar dacht waarschijnlijk dat hij er door Jurjen niet meer bij zou passen. Zo tegen elven zaten we met z’n allen aan ’t ontbijt maar wij werden geconfronteerd met droog braad dat zich door jam en kaas nog redelijk naar binnen liet stampen. Bij het ontbijt liet Tim zich gelden door om momentje stilte te vragen wat werd beantwoord door 2 grinnikende kabouters. Tegen half een werd besloten dat Jennifer en ik boodschappen gingen doen, Mikal, Jurjen, Noud en Tim gingen zeilen naar de nieuwe ligplaats en dat Chris en zijn ondergeschikte de tijd dus ook gingen verleggen. Tijdens het afrekenen van de boodschappen werken we gebeld, Tim lag vast. Boodschappen snel ingeladen en Tim naar de tijd gesleept. Gezien de harde wind leek het mij handig om zelf het vlet maar even aan te leggen. Een wijs besluit, want het vlet werd met onbeschrijfelijke mooie manoeuvre weet met haar moeder verenigd. We hadden toen dus al 2.5 uur hard gewerkt hoog tijd voor ontspanning dus. Een groot aantal mensen namen weer een bad en zelf Noud durfde het aan om mee te doen, ondanks het feit dat Jurjen ook aan het baden was. Rond de klok van vijven bleek het anker slekkende nadat Chris zijn ondergeschikten waarschuwde werd de boot weer naar voren gelegd en werden er 2 ankers uitgegooid. Niet dat dit heel erg interessante info is maar goed. Ook voer er die middag nog een delegatie uit om te kijken of er palen beschikbaar waren om de tijd aan vast te leggen onsuccesvol keerde de inmiddels natte delegatie boot waards. Het diner was een waar genoegen we bbqden er een eind op los. Bij het schoonmaken van de troep gebeurde er eigenlijk niets noemenswaardig om verder over uit te wijden. Na het poetsen gingen de mensen lekker naar bed.
Ragnar

Zaterdag 28 juli

Elk jaar trap ik er weer in!
Leuk, zomerkamp. Lekker zwemmen, zonnetje, fluitende vogeltjes en zingende verkenners rond een lekker vuurtje. Niet dus!
Mijn dag begon met stampende hoofdpijn, die bij nader inzien werd veroorzaakt door Arnoud die het nodig vond om naar de wc te gaan. Omdat ik het moeilijk vond om naar de wc te gaan. Omdat ik het moeilijk vond om mijn bedje te verruilen voor de intens zachte banken van de tijd, besloot ik nog lekker te blijven liggen. Echt ik heb het geprobeerd!
Toch kan ik mijn zachte matras thuis niet vergelijken met mijn luchtbed. Na het eten nog even lekker gezwommen. Voordat ik erin sprong kreeg ik het idee dat het best mee zou vallen met die kou. Toen mijn voetjes het water raakten, en er jammer genoeg al geen houden meer aan was, voer dit idee snel heen waart en maakten plaats voor tijdelijk dicht geklapte longen en waanbeelden over de Noordpool en wakken in het ijs. Daar ik toch een stoere scout ben liet ik mijzelf niet kennen en riep, naar adem happend, dat het water “heerlijk”was. Aangezien mensen kuddedieren zijn, zullen er altijd sukkels zijn die de sprong ook wagen.
Nadat de meesten weer lekker fris roken besloten we ons op te maken voor een zeiltochtje naar het strandje. Aangezien ik niet weet wie dit geweldige idee bedacht heeft kan ik ook niemand de schuld geven voor mijn natte kleding.
Na talloze keren steken en het fok compleet negeren legden wij prachtig aan bij het gras. Na nog even natte voeten te hebben gehaald in dit drassige grasveld liepen wij vol goede volleyveld moed richting het droge grasveld. En zie daar, als een licht aan donkere hemel zagen wij….. de friettent. Ons eerdere doel compleet negerend liepen wij met rammelende magen dit achtste wereldwonder tegemoet. De patat smaakte heerlijk ondanks de nodige wespen. Uiteindelijk zat ik weer in het vlet zonder ook maar één bal te hebben aangeraakt. Het terug zeilen ging een stuk vlotter dan de heenreis.
Op de tijd was Noud zo dapper om zicht nogmaals in het verraderlijk koude water te storten. Maaike, Arnoud en ik stortte onszelf op het avondeten dat, natuurlijk te weinig bleek. Gebakken aardappelen erbij dan maar. Alhoewel ik het eten echt wel lekker vond waren de rode uien misschien iet te dominant aanwezig. Buiten dat in nu uit m’n mond riek, proef ik ze nog duidelijk op het moment dat ik dit schrijf. Na het eten hebben we niet veel meer gedaan Noud vond het nodig om nog een stukje te gaan wrikken. Verder heeft iedereen vooral veel medelijken met zichzelf gehad. Sander heeft nog wat tosti’s gebakken met provinciaalse kruiden. Hierna journaal en naar bed.
Kim

Zondag 29 juli

Na een rustig nachtje werd ik niet wakker van mijn eigen gestamp, maar van het gestamp van onze kampdikkerdje, die het nodig vond om de deur bij de verkenners dicht te gooien. Even later kwam hij tot de ontdekking hoe laat het was en probeerde hij iedereen uit bed te krijgen door het aggregaat te starten, wat erg lachwekkend was. Na het gebruikelijke ochtendritueel, werden de spelletjes tevoorschijn getoverd.
Mysterieus kwam er een brief van ene Ries rijstebaal. Ergens was een VN-pakket bij ons aan boord terecht gekomen. Dit voedselpakket bestond enkel uit rijst. Door deze beperkte voeding kozen wij voor onze beperkte koks. Gelukkig werd er nog satésaus in de kast gevonden. Mijn poging om de verkenners meer eten te laten vinden mislukte helaas. Tijdens het eten wist Tim zijn eten zo zoet te maken dat het niet meer te eten was.
Na het corvee, dat meer op een slachtpartij leek, gingen we naar de kant. Daar aangekomen gingen we volleyballen. Onze twee zogenaamde sportmannen hadden op iedereen commentaar, maar konden er zelf net zo weinig van. Omdat de bal tijdens het spel bleef handen, kwam Jurgen op het idee om met een flesje water, de bal uit de boom te gooien. Het gevolg was dat het flesje water het hele eiland had verkend.
Aangezien we erg weinig hadden gegeten gingen we terug naar de tijd.
Tot onze verrassing had de VN een extra voedselpakket afgegooid boven het schip. Kim en Maaike waren zo aardig geweest om voor het tweede diner te zogen. Na het eten gingen de verkenners op zoek naar een aanwijzing van de docentwereldverkenner. En geluk voor de verkenners was, dat hij had gezorgd voor wat licht in de duisternis. Na was lachsalvo’s van Mikal, en het journaal, gingen we naar bed.
Arnoud

Maandag 30 juli

Vanochtend werd ik al vroeg gewekt door de gisteren verwachte storm. Een hoop regen, wind en onweer. Om nu gelijk op te staan vond ik nog wat vroeg. Ik ben dus nog even verder gaan slapen. Rond een uur of 09:30 werk ik wakker en ging ik eens in het ruim kijken of er al iemand wakker was. Maar nee, hier lag iedereen nog in een diepe coma dan maar bootjes kijken in de stuurhut. Toen iedereen uiteindelijk wakker was gingen we brunchen. Er werd nog een potje monopoly gespeeld terwijl een paar man boodschappen gingen doen. Ik zou in tussen de rest van het achterdek gaan verven, dit plan viel letterlijk en figuurlijk in het water. Na dat alles weer droog was toch het projectje afgerond een groot deel van de groep ging nog even naar de kant om een balletje te spelen. De rest bleef aan boor met PSP of boek. Vandaag zijn we in Suriname maar het weer is helaas niet mee gekomen met het land nog steeds hebben we last van veel wind en ad en toen een stortbui. Het avond eten bestond uit pinda soep, kip met cashewnoten en als toetje vla of een appel. Na het eten hebben de verkenners geprobeerd de binkie naar de tijd te wrikken, iets was Noud best goed af ging.
Voor de rest nog even oefenen. Ik schrijf dit nu in de stuurhut en hoor een gebulder van zang uit het ruim komen.
Zometeen worden de verkenners nog gedropt voor straks welterusten.
Chris

Dinsdag 31 juli

De afspraken voor deze ochtend waren duidelijk. We zouden gaan passagieren in leiden, dus dat betekende vroeg uit de veren. Ragnar zou zijn wekker om 9 voor half 9 zetten, zodat we een keer konden snooze. Zo’n afspraak is natuurlijk vragen om problemen. Het bleef natuurlijk niet bij een keer snooze. Om 9 uur was iedereen uiteindelijk zijn bedje uit. Voor het ontbijt trotseerde de gezusters dienske het verraderlijk koude water om fris en fruitig aan het uitstapje te kunnen begingen. Daarna werd er ontbeten en corvee gedaan en konden we naar leiden. Daar aangekomen werd de ploeg gesplitst. De verkenners kozen hun eigen weg. Dan had je de bioscoopclub en de overige groep heb ik maar gebombardeerd tot een paar gekken die iets te vaak naar jack-ass en dergelijke hadden gekeken. Aangezien ik in de bioscoopclub zat wilde ik hier eigenlijk uitgebreid verslaf van doen. Maar dit zal ik jullie besparen. Jullie krijgen de samenvatting. Ma met een betere ellebogenwerk in een hokje van naar mij gevoel 10 bij 10 en 40 graden kaartjes te hebben bemachtigd kan het feest beginnen. De film was leuk, alleen de pauze was een beetje jammer. In leiden hebben ze namelijk het geweldige idee dat wanneer ze binnen een staal van een paar cm niemand meer zien ze de film maar weer aanzetten. Na de film nog het een en ander aangeschaft en toen zijn we herenigd met de jack-ass club en neergeploft op een terrasje. Daar was Anne-Marie ondertussen ook bij de groep gevoegd. De rust op ’t terras weg helaas verstoord door een bekende verstekeling genaamd Esther. We besloten haar maar mee te nemen en gingen gezellig bij o solomio eten. Daarna zijn een paar holle vaten nog even langs de Mc Donald gegaan en konden we eindelijk terugkeren naar het moederschip. Wat een heerlijk vredig stukje varen had moeten worden werd helaas wreed verstort door een paar pubers met het bootje van pappie. De tsunamie die hierna volgde richtte helaas het een an ander aan. De temp. In het vlet daalde hard. Iedereen zat klaar voor een tegenaanval. Met ander en riemen in de hand waren we er klaar voor. Dit was echter niet meer nodig, aangekomen op de tijd konden we lekker opwarmen en hield iedereen zich zoet met de aangeschafte speeltjes of gingen even lekker zwemmen. Mikal en Jurjen gingen nog even kun wrikkunsten bewijzen. Mikal vond het hierbij vooral belangrijk dat als ze vooruit ging dit prima was en dan moest ook alles wijken. Zelfs de tijd moest wijken voor het wrikwonder Mikal. Er werd besloten dat Mikal en Jurjen morgen hun examen mogen gaan doen. Succes hierbij en het zal jullie vast wel lukken er werden nog even wat muggen vermoord en toen journaal en naar bed.
Maaike

Woensdag 1 augustus

Vanochtend werd ik wakker van een persoon die even de vlaggen wilde leren. Dit was nog niet zo makkelijk. Na nog even rustig wakker worden in bijna lekkere klamme bed ging ik echt wakker worden in het natte water. Dit gedaan te hebben, gingen we rustig eten met gelukkig Nina Simone. Nar het eten gingen er nog meer helden zwemmen en met de helikopter spelen. Het was eindelijk tijd om te zonnen. Rond drie uur ging ragnar dan eindelijk van boord. Uiteraard ging ik nog even verder zonnen. Nar de zon toch zat te zijn, ging ik een poging doen om een middag dutje te doen. Maar dit werd zwaar verstoord door mensen die het nodig vonden om rare geluiden te maken in haar/zijn slaap. Eindelijk gingen de koks koken. Heerlijk echt waar. Snel corvee en genieten van jurjens lekkere koffie. De verkenners gingen een poging doen om de roeiinsinge te halen, en gelukkig hebben ze het allemaal gehaald. Sander ging nog even met de helikopter spelen en de zeverkenners hebben ook nog naar een aanwijzing gezicht, en dat ging niet zonder slag of stoot. Nog even lekker pspen en snel naar bed.
Mark

Donderdag 2 augustus

Na een vrij vroege ontwaking uit onze dromen is het rustig wakker worden termijl dommige al bezig zijn met het ontbijt klaar zetten, snel aankleden en eten maar.
Na het ontbijt rustig corvee doen en dan de vletten aan dek. De argo nog niet want de schipper moet nog op gehaald worden. Alleen natuurlijk zoals altijd in Nederland staat de schipper in de file. Eindelijk is de schipper aan boord argo hijsen en snel op weg naar de beschaving ons eigen ben en een lekkere warme douche, tijdens het waren zijn de verkenners, aan het zoeken naar de laatste aanwijzing, maar dat is erg moeilijk te vinden. Na het bijna aangewezen en voor gezegd te hebben, hebben ze de laatste aanwijzing eindelijk gevonden en dan was het nog moeilijk om het laatste voorwerp te vinden. Na veel lachen en aanwijzingen, vertalen dan toch het voorwerp gevonden. Tijden het varen wordt een aantal verkenners uitgelegd hoe de marifoon werkt erg interessant. Na een tijdje doorvaren moesten we wachten voor de sluis tijdens het wachten hebben een aantal het eten klaar gemaakt. Toen we de bel luiden om gezellig met z’’n alle aan het captains diner te beginnen, maar dat mocht niet zo zijn want de sluis ginge eerder op dan verwacht. Na het eten nog een stukje varen eindelijk vast leggen en bonte avond kan beginnen. Poker waar Douwe te goed in is en Sander 2x en mark 1x blut heeft gespeeld. Black jack waar de bank met een grote zak geld mee heeft verdient en roulette wat niet bij iedereen in de smaak viel. Is de winnar Douwe daarna is Jurjen omgetoverd tot docent wereldreiziger. Nu zijn we aan het opruimen. Daarna journaal en naar bed.
Jennifer