Zomerkamp 2001 (Wilde Vaart)

Vrijdag 20 juli

De dag begon voor mij om half 10. Ik stond op met het echte kampgevoel. Kortom twee weken alleen chips eten, twee weken niet onder de douche, twee weken niet slapen, kortom Kwalitatie Uitermate Teleurstellend.
Ik pakte mijn Tamagotchi onder uit de kast om tijdens het kamp tenminste één vriendeje te hebben.
Die middag is er vrij weinig gebeurd.
Die vond gingen we boodschappen doen bij Edah. Omdat we allemaal bij AH werken al geen prettige vooruitzicht. Daar aangekomen bleek het zelfs nog erger dan we dachten. Als echte stuntmannen en vrouwen balanceerden we hinkelend en met winkelwagentjes op twee wielen door de nauwe paadjes. Na 3 kwartier alles te hebben gezocht en gevonden en Arnout de uit zijn kinderjaren stammende dropstaven had gekocht, gingen we naar de Tijd. We hebben de verkenners uitgezwaaid en zijn we teruggegaan naar het landje.
Daar hebben we alles bij elkaar gepakt en ingeruimd. Hierna hebben we de kabouter Plop dans geleerd. Onder het genot van cola, sinas, chips en een beetje alcohol.
Maaike zal beginnen waar ik ben gestopt met schrijven.

Zaterdag 21 juli

Het is zaterdag 12 uur midden in de nacht. Het feest van vrijdagavond word vrolijk doorgezet. We keken op de klok. Goh het was al weer 1:30 uur, laten we maar is naar onze bedjes gaan, want de ochtend begint alweer vroeg. Voor ons gevoel ging na een koud een kwartier de wekker al weer.
Het was 8:00. Na alle slaapspullen opgeruimd te hebben, hebben we onze buikjes volgegeten tijdens het ontbijt. Hierna moesten toch echt de vletten maar eens ingeruimd worden. Dit was zo gebeurt, NIET DUS! Toen nog even afwassen en om 13:00 werden de voor- en achterlijnen losgegooid.
We begonnen vol goeie moed, jawel, te roeien en te roeien en te roeien. Door de sluis, onder de Irenebrug door en onder andere vage bruggen. We besloten het fok maar even te hijsen om nog een beetje een zeilgevoel te krijgen. We meerde aan in Zevenhuizen tussen de huizen. We waren een echte bezienswaardigheid. Iedere voorbijganger keek ons aan met zo'n idee van wat voor gekken hebben we nou weer in ons dorp. Na een heerlijk diner (Soep met worstjes) hebben we maar even opgeruimd. Aart en Snder hadden er intussen even voorgezorgd. dt ze in Zevenhuizen de Wilde Vaart inclusief Leiding leerde kennen door alle namen op de straat te schrijven.
Natuurlijk werd ook even de beroemde werkplek van de Wilde Vaart vermeldt, jawel de Albert Heijn. Rond 10 voor 10 gingen we richting de kroeg om het daar ook even onveilig te maken. Ik moet zeggen het was heel gezellig en toen was het 12 uur en hoefde ik geen journaal meer te schrijven.

Zondag 22 juli

Vandaag begon de dag... pijnlijk. Iedereen werd gezellig wakker met nek- en rugklachten, maar dat maakte niet uit want de zon scheen voor de eerste keer in weken.
Sander, Aart en Arnout gingen eitjes bakken en de rest kwam op de geur af.
Na het ontbijt kwam de grootste uitdaging. Namelijk de slaapspullen opruimen, terwijl het huik er nog op zat. Iedereen kreeg coup d'huik.
Vandaag gingen wij een mooie bruggentocht maken dus de masten gingen omlaag, wat weer de nodig irrutaties gaf bij het roeien. Op de Hennepsloot lagen nogal wat waterlellies en nee, er groeiden geen Hennipplantjes.
Toen wij ons door de waterlellies, die om de één of andere reden zich graag om roeiriemen heen kronkelden, hadden geworsteld kwamen we bij een brug. "Oh dat halen we makkelijk" riep Arnout ons vreugdevoel toe. "De brug is maar 50cm hoog hoor Arnout" zeiden wij nog. En inderdaad we konden er net niet onderdoor. Nu zagen wij een Shell-station en wij dachten: "IJS!". Wij renden blij op het Shell-station af totdat wij tot onze schrik zagen dat het benzine-station dicht was. Diep teleurgesteld keerde wij vletwaats. Bruggetje open en wij roeiden weer gezellig tussen de lellies, meer in de lellies eigenlijk.
Nadat wij weer wat lellies hadden gemaaid kwamen we in Nieuwekerk aan. We moesten in dit gehucht, waar alleen de pizzaria open was, tot 16.15 uur wachten totdat een heel klein lullig bruggetjes open ging.
Gelukkig had Arnout nog een vriend in Nieuwekerk die ijsjes voor ons ging halen.
We wilden voor 5'en door de sluis naar de ijssel dus ging de motor aan. Met wapperende haren vlogen we over het water. Door de sluis de ijssel op en met iets harder wapperende haren op naar Gouda.
Daar hebben we nog lang gezocht naar een plaats en uiteindelijk de perfekte plek gevonden. Namelijk voor een sluis, aan een stenen plaat met een hoge muur van 2 meter naar de bewoonde wereld. Aart schoot gelijk de muur op en riep dat het heel simpel was om erop te komen. Dat muurtje opklimmen lukte dus alleen Aart de berggeit. De rest ging dus maar via de bakskist. Komt er een man die zegt dat het water nog 1.70 m naar beneden gaat. Gelukkig ging het allemaal okee. De W.V. ging in tentjes slapen en de leiding in de vletten.
\'s Avonds was het erg gezellig maar de volgende dag moesten we weer vroeg op dus gingen we weer lekker slapen, nou ja, Arnout en Arjan. Wij gingen nog even bij de tentjes zitten praten.
Toen Edith, Maaike en ik in ons tentje lagen werd ik opeens gestoord door mijn mobiele telefoon. Toen ik opnam hoorde ik gehijg. Tja dachten wij: er zijn twee mogelijkheden of het is een grappige verkenner of een irritante Sander Divendal. Die laatste was het dus.
Na een avondtuurlijke dag vol waterlellies en een beetje gehijg traden wij toe in dromenland waar nog veel meer hijgende waterlellies op ons lagen te wachten.

Maandag 23 juli

Piep, piep. Ow nee, gaat die wekker nu alweer af? Ik doe hem snel uit en kijk in de wereld der levenden. Sander komt ondertussen ook uit zijn coma en Arnoud, die naast hem ligt, slaakt wat zuchten. Een halve minuut later gaat de wekker in de andere tent af. De nieuwe dag is begonnen.
We kleden ons snel aan enlopen naar de sluis een stukje verderop.Van de boze buren van de vorige avond valt niets te bekennen. Slapen zeker nog. Wel een gezette man die voor sluiswachter moet doorgaan. Bij de sluis aangekomen zien we ,Sander en ik, Arnout net de wrikriem pakken en richting ingang wrikken. Arjan staat hopeloos te prutsen met de motor. Na 3x proberen te starten geeft hij het op, en pakt eveneens de wrikriem en wrikt richting sluis.
Nadat we de sluis door waren legden we aan, aten we wat, braken de tenten af, ruimden de vletten in en gingen weer roeien. Een mooie dag. Lekker gezweet en bruin geworden. Af en toe wat jagen, wrikken en hulpeloos ronddobberen, maar vooral roeien. Nog heel de dag bleef Sander klagen over de slakken die ons die ochtend belaagd hadden, en natuurlijk over die slak die in zijn schoen zat. Halverweg gingen we nog wat boodschappen doen in Haastrecht, een klein dorpje. Na dat gedaan te hebben zijn we weer doorgeroeid en zijn dat blijven doen tot ongeveer 8 uur, toen we in Montfoort kwamen.
Daar hebben we de vletten schoongemaakt, shoarma klaargemaakt en opgegeten, afwassen, tenten opgezet, nog wat gedronken en gaan slapen. Einde van een gezellige vermoeiende dag dag. Uit.

Dinsdag 24 juli

Vanmorgen om 8.00 uur ging alweer de wekker. Na eindelijk wakker te zijn en aangekleed, gingen we eten. Na het eten gingen we weer zoals gewoonlijk de afwas doen en de andere gingen de tent afbreken. Daarna gingen we alles inladen en wegwezen. Dat was dus roeien, roeien en nog eens roeien. We hebben ook gejaagd. Met het jagen kwamen we elke keer weer een eind verder. Met het roeien hadden we het fok erbij, hoewel er niet veel wind was.
Uiteindelijk kwamen we bij een bruggetje om 5 voor half 5 en dat was veel geluk, want die sloot om half 5. Die man was ook nog zo aardig dat ie \'m voor ons nog even omhoog deed. Daarna kwamen we bij het sluisje vóór het Amsterdam-Rijnkanaal. Toen we daar uitkwamen, konden we zo oversteken, want het was helemaal niet druk. Gelijk gingen we op zoek naat een slaapplaats, waar we uitkwamen in het Centrum van Utrecht.
Daar hebben we lekker patat gehaald en dan konden we de rijst nog een dag opschuiven. Na het eten heeft Arnoud de afwas gedaan en dat deed die wel even. Daarna zijn we nog naar een terrasje gegaan en dat was heel gezellig. Iedereen kon gelijk even z\'n behoefte lozen! Na 2 drankjes en lekker gepraat te hebben, zijn we terug naar de vletten en Arnout gegaan, want die ging op de vletten passen.
Toen hebben we daar nog lekker gezeten en naar de hardlopers gekeken. Ineens zagen we Sander ook voorbij komen die achter een andere hardloper rende. Maaike, ik en Aart hebben ook een rondje hardgelopen en dat was wel vermoeiend. Daarna hebben we nog meer gekletst, gedronken en gevreten. Toen zijn we maar eens opzoek naar ons bedje gegaan, want er was weer een hardwerkende, hete dag voorbij.

Woensdag 25 juli

Toen we om kwart over 9, in plaats van half 9, opstonden, bleek dat eriets raars was gebeurd. Maaike had een dik oog en Edith een wondje op haar hand. Omdat Maaike toch een zalfje moest hebben voor huiduitslag, ging ze samen met Arnout naar de apotheek, daar kregen ze het nummer van een huisarts.
We gingen eerst ontbijten en daarna gingen Arnout en Maaike naar de huisarts en de rest ging alles weer inruimen om weg te gaan. Toen Arnout en Maaike terugkwamen, hadden ze twee plantjes. En we gingen gelijk weg.
Na wat moeite om langs een aantal kano\'s te komen, ze vaarde namelijk breeduit, kwamen we bij een sluis, waar we nog een kwartier moesten wachten. Er kwamen een aantal bootjes aan die niet wilde wachten en eentje was zo brutaal dat ie een visser in de weg ging zitten. Het liep zelfs zo uit de hand dat er een ruzie ontstond, waarbij zowat heel Utrecht het voor de visser opnam.
Na 3 kwartier waren we eindelijk door de sluis, omdat een rondvaartboot pech had. We kwamen onderweg naar de Loosdrechtse plassen door de rosse buurt van Utrecht waar Arnout niet naar Arjan durfde te roepen of ie z\'n mast omhoog wilde zetten.
In Oud-Zuilen werd Arnout een eend, want Sander vond het namelijk leuk om brood te gooien. Na een flink eind roeien kwamen we in de buurt van Breukelen.
Eerst kwamen we bij een sluis die\'tijdelijk\' buiten gebruik was, het leek er meer op dat die definitief buiten gebruik was. Dus gingen we naar een volgende sluis, het was een zelfbedieningssluis. Aart en Arnout vonden het leuk om ermee te spelen. Nadat we door een smal slootje waren gegaan, kwamen we bij een jachthaven.
Nadat we ons hadden gemeld, kregen we een plaats aangewezen en konden we gaan koken. Maar voordat we konden gaan eten, kwam de eigenaar, die vroeg zich af wat we er deden. Toen hij weg was gingen we eten.
Tijdens het eten kregen we familie zwaan op bezoek. Gelukkig was er een Superman die de zwanen wegjoeg. Later kwam de eigenaar terug om zijn excuus aan te bieden en we kregen een fles wijn. Na het eten konden we gelijk douchen. Het moest wel in het donker, maar wat heb je liever. We kregen nog koffie aangeboden van de buren. Na het douchen gingen we nog wat eten en drinken en naar bed.

Donderdag 26 juli

Na weer een nacht gezamelijk en nog met zijn alle ook in het vlet geslapen te hebben, stonden wij weer met frisse tegenzin op. Op naar Nichtenacht om te vechten of was het nou naar Nichtevecht om te overnachten.
Vanaf de Loosdrechtse plassen terug door de zelfbedieningssluis en weer fij roeien, roeien, roeien en eens roeien. Uiteindelijk in Loenen boodschappen doen. We besloten pannekoeken te eten.
In Nichtnacht aangekomen, een mooi plekje uitgezocht en gingen wij opzoek naar een plaats om onze tenten op te zetten. Het meest geschikte was een weiland. Hiervoor moesten wij eerst toestemming vragen aan de eigenaar, de boer, een heel geschikte heer. Wij mochten gebruik maken van zijn land en de flessen met water vullen.
Na het opzetten van de tenten begonnen wij met het bakken van de pannekoeken. Dit duurde en duurde en duurde. Dit leek heel moeilijk, nee nee, heel moeilijk.
Na de afwas nog even bijkletsen onder het genot van een glaasje appelsap met schuim (bier). Even op wat muggen jagen en naar bed.

Vrijdag 27 juli

De radio had ons de dag tevoor ingelicht van het aankomende tropische weer. Temperatuur: 30+. Gevoelstemperatuur: 4 zweetdruppels per vierkante cm. Praktische temperatuur: minimaal 5 flessen water per vlet. De theorie: wekkertje om 7 uur zetten, want dan konden we vroeg op pad en tijdens het heetst van de strijd en ook dag konden we dan lui onder een boom liggen.
De praktijk:
7.00 Piep piep piep. Snooze.
7.06 Piep piep piep. Snooze.
7.12 Piep piep piep. Snooze.
7.15 Komen jullie er nog eens uit!?
Zowel wijzelf als de eendjes (vooral die witte) heerlijk van ons ontbijtje genoten. Vletjes op- en ingeruimd en 9.30 weer op het roeipad. Vletindeling: Kim, Arnouddd, Maaike en Arjanneke, andere vlet het magistrale en onverslaanbare viertal Sander, Edith, Aart en dat overgebleven figuur. De sfeer zat er goed in, en bij 1 vlet had dat zijn weerslag op de vaart, die zat er ook goed in. Bij elke slag kwamen we dichterbij de geplande eindbestemming, die als Muiden gekozen was. Om half 1 arriveerden we in Weeps. Boodschappen gedaan, inclusief overlevingspakket voor een eventuele late aankomst op "de Tijd", want de plannen waren intussen gewijzigd.
Om half 2 weer verder en om half vier lagen we voor de sluis. Even kijken hoe het weer was, maar dat zag er goed uit, dus om 4 uur door de sluis en een 2 kilo lichtere Kim & Edith weer even opgepikt. Na de sluis op de koffiemolen de haven uit en even aan een boei vastgelegd. Bij nader inzien het ankertje overboord geworpen en voor het eerst sinds het vertrek van de trektocht alle zeilen gehezen. Dat wil zeggen, na een flinke aanslag gedaan te hebben op de reserve voorraad harpjes.
Met een vaartje van 10 km/u zeilend "de Tijd" opgezocht.
Het welkomstcomité was in het water gevallen en probeerde er zwemmend nog wat van te maken. Schitterend aangelegd en alle spullen uit de vletten gehaald. Ja, dat hadden we echt allemaal nodig, wacht maar totdat jullie op trektocht gaan, dan heb je net zoveel mee!
Vooral niet meegegeten met de verkenners, want onze pizzabroodjes waren niet te verslaan (sorry Piet). Xander solliciteerde naar de sirene en dat konden we dus niet over onze kant laten gaan. Aldus geschiedde.
's Avonds gingen de verkenners zeilen, terwijl de WV genoot van hun behaalde overwinning. Na nog wat geruzie over wat rommel dook iedereen zijn nest in. D'r zijn 's nachts nog wat druppeltjes gevallen, maar daar liggen we niet wakker van. Toch?

Zaterdag 28 juli

We werden gewekt door een stripact van Ragnar. Na het opstaan hebben we gegeten en corvee gedaan. Hierna hebben we gezwommen en na het zwemmen gingen de verkenners een zeildagtocht maken. In die tijd hebben wij vrij weinig gedaan, nog een beetje zwemmen en zonnen.
Arjan, Kim en ik zijn naar de jachthaven geweest om benzine te halen en om de band op te pompen. Tenminste dat hoopten we. Ze hadden niet de juise benzine en al helemaal geen pomp. Bij de administratie kregen we te horen dat het dichtsbijzijnde benzinestation zo\'n 20 minuten lopen was. Niet zo erg zul je denken, maar een bandje en zo\'n tankje hebben de eigenschap om tijdens het lopen steeds zwaarder te worden.
Bij het benzinestation aangekomen bleek dat het ventiel een beetje kapot was. Gelukkig was het een aardige shell benzinestation meneer die nog een dopje voor ons ventiel had. Op de terugweg was het nog zwaarder geworden en bleek zelfs het slangetje van de tank zeer vervelend.
Hierna weer terug naar "de Tijd" waar één of andere gast met Kwalitatief Uitermate Teleurstellend accent ons gezelschap hield. Hij had een indrukwekkend bootje en werd volgens mij ook daarom door iedereen aardig gevonden. Hij mocht zelfs meeeten. Na het eten, corvee en nog even zwemmen. Toen gingen we naar het land om kampvuur te maken. Aardappelspoffen, kletsen, enz. Toen limonade, speculaas, journaal en naar bed.

Zondag 29 juli

We werden luidruchtig gewekt door Arjan. Nadat iedereen weer zover was om op te staan en zich aan te kleden gingen we ontbijten. Daarna nam iedereen een duik.
Om 12.00 gingen Piet en Arjan van boord. Ze werden door iedereen uitgezwaaid. Toen werd het zwemmen weer doorgezet. Rond 12.30 kwam Jerry in zijn spietboot aangescheurd. Hij had een opblaasbaar tweepersoons skirocket achter zijn speelbootje hangen. Iedereen die zin had trok een zwemvest aan en ging op de banaan door het water.
Rond half 4 vertrok Jerry weer. Iedereen ging rustig verder met zwemmen en kaartspelletjes spelen. Toen gingen we eten. Daarna hebben we corvee gedaan.
De zeeverkenners gingen de vletten schoonmaken als voorbereiding op hun trektocht. Dit deden ze, op hun eigen manier, door aan één kant van de vletten te gaan hangen, totdat deze helemaal volgelopen waren en toen moest er heel snel gehoost en geschrobt worden.
Toen de vletten op hun kop lagen heeft iedereen even een kijkje vanaf de andere kant genomen. Daarna hebben de zeeverkenners de vletten grondig schoongemaakt. Daarna is er weer wat gelezen en gekaart. Nu journaal en voor zeeverkenners naar bed en voor de Wilde Vaart een dropping

Maandag 30 juli

Vannacht zaten wij achter een motorvletje. Chris aan de motor en Arnout bij ons in het vlet. Chris zat riet, riet,riet te roepen en Arnout riep eindje verder, stukje verder?
En wij? Wij zaten een beetje te geinen. Het is toch ook wel leuk als ze je willen droppen en ze kunnen je nergens afzeten. Uiteindelijk werden we bij een brug afgezet.
De dropping was leuk, door een homobos, schrikken van koplampen die opeens aangaan enzo. Met het binky moesten we toen naar "de Tijd". Nog wat kippensoep en muggen slurp-lol en toen naar bed.
's Ochtends werden we wakker gemaakt door de verkenners, tenminste we willen ze laten geloven dat zij ons wakker hebben gemaakt.
Het gesprek van de dag was toch wel de trektocht die angstaanjagend dichtbij kwam. Na het ontbijt gingen de verkenners hun tassen pakken en het vlet van Ragnar kreeg argonauten-neigingen. Tenminste Ragnar kreeg die.
Nadat de argonauten weg waren gingen wij boodschappen doen. Het menu was al samengesteld: gebakken aardappelschijfjes met spek en uitjes, stukkie vlees en komkommersalade... en appelmoes met kaneel.
In Almere-haven zagen wij de vletjes van de verkenners liggen. Een uur in de Bart Smit gestan en wat waterpistooltjes gekocht.
Na de boodschappen weer terug naar "de Tijd". Wat watergevechten gehouden en tussendoor gegeten.
Na het eten kwamen de zwanen die onze mood-swings niet begrepen. We voerden ze dan wel brood, maar daarna werden ze beschoten. Moeder zwaan was het er niet mee eens en klapperde met d'r vleugels waarop wij meteen dekking zochten.
Daarna gingen er een paar zwemmen en die dachten ons te kunnen burgeren. Niet dus, we sloten onszelf op in de stuurhut met in ons achterhoofd de gedachte dat je ook via de raampjes in de roef kon komen.
Nadat wij allemaal weer opgedroogd waren gingen we gezellig op 't achterdek zitten. Opeens hoorden wij een hard gezoem. Bleek dat er een grote muggen kolonie boven ons vloog die op 't punt stond neer te strijken. Snel de stuurhut in en nog wat getwist over haar, of 't nou dood is of niet. Daarna lekker slapen.

Dinsdag 31 juli

Voor het eerst na de trektocht werden we niet gewekt door de zeeverkenners, heerlijk. Na ons aangekleed te hebben, zijn we snel gaan eten. Daarna even afwassen en op weg naar Huizen.
Na een best wel saaie tocht naar onze bestemming met Chris aab het roer, legden we aan in Huizen, een saai dorp.
Na ongeveer een uur gelopen te hebben naar het dorpscentrum ging de Wilde Vaart winkelen in de AH en de leiding aan een terrasje zitten. Na het magazijn hevig te hebben bewonderd om zijn grootte, hebben we onze boodschappen afgerekend. Die zijn we meteen wezen opeten op een bankje tegenover de AH.
Toen gingen we naar de Jamin, Blokker, DA, Xenos en Bart Smit. Daar kwamen we de plaatselijke dorpsgek tegen, die al zingend en pratend zijn fiets stalde en ons gedurende een korte tijd stalkte. Kim vroeg hem nog wat hij zong, maar daar gaf hij een beetje een vaag antwoord op. Voor de rest hebben we niet zoveel in Huizen gedaan.
Ons eetgeld even opgehaald, daarna de snackbar, die slechte patat leverde, onveilig gemaakt. Toen nog wat gechilled, de leiding zien eten en naar de vletten gelopen.
Vandaar zijn we vertrokken naar de Tijd. Eerst zeilend, daarna maar toch op de motor. Nog even benzine gehaald in Almere-haven, en daarna doorgestoken naar de Tijd, weer met Chris aan het roer.
Daar aangekomen hebben we snel droge kleren aangetrokken, en hebben we de verkenners opgewacht. Die hebben we meteen een kop thee in de handen gstopt en zijn we de vletten aftuigen en uitruimen. Nadat ze droge kleren hadden, journaal en naar bed.

Woensdag 1 augustus

Vanmorgen was het weer lekker uitslapen, En verder van de dag hebben we weer lekker niks gedaan.
De hele dag hebben we weer D.Duckies gelezen en +/- om half 3 zeilexamen gehad.
Nadat iedereen geweest was, gingen we eten en corveeën. Na het corvee kreeg iedereen zijn uitslag te horen. De meesten zijn geslaagd en de anderen doen het morgen nog een keertje over.
Om +/- kwart voor elf gingen wij naar een cafeetje, waar het heel gezellig was. De muziek stondlekker aan en een drankje erbij. We gingen helemaal los! We hebben ook de polonaise gelopen en andere sloten zich aan.
Later zijn we maar weer terugegaan en toen kregen we alle verhalen van de verkenners te horen. Toen nog even chocmel, journaal en naar bed.

Donderdag 2 augustus

We werden wakker gemaakt door zeer fel licht. we werden zodanig verblindt dat we maar wat langer bleven liggen. Toen gingen we eten.
Na het eten weer bezigheidstherapie genaamd corvee. Daarna nog zeilen voor insignes en om 14 uur werden de vletten aan dek gehezen en konden we weg.
Rond half zes werden we uit het ruim gezet door het felle licht van 's ochtends en z'n vrienden. En eindelijk konden we gaan eten. We aten eerst soep, daarna rode kool, aardappelpuree en vless en als laatste vruchtjes. De leiding deed corvee.
Eindelijke de bonte avond. Daarna journaal en naar bed.

Vrijdag 3 augustus

We hebben een soort van snooze ontdekt, eerst om 7 uur de motor, om 8.30 de sloepenrol, daarna konden we gaan ontbijten. Na het ontbijt gingen we alles opruimen.
Om half 12 kwamen we in de Coolhaven, waar we de vletten van dek hezen en daarna opweg naar het Landje.
De spullen opruimen, sluiten en naar huis.